Porządek joński
Trzon kolumny w porządku jońskim jest dużo bardziej smuklejszy niż w przypadku porządku doryckiego. Czasem był zdobiony reliefami (przykłady to Efez, Didyma, Sadres, Chryse, Kyzikos). Entasis pojawia się dopiero pod koniec okresu klasycznego. Kanelur jest dwadzieścia cztery, są to głębokie żłobki zaokrąglano na dole i u góry. Bazy występowały różne w zależności od miejsca powstania. Na wyspach jońskich popularna była baza samijska, w Azji mniejszej beza efezyjska , później występo9wała też baza attycka. Kapitel inny niż w porządku doryckim, bardziej ozdobny. Abakus był bardzo mały z kimationem. Echinus zdobiony był kimationem jońskim (jajownikiem) lub astragalem ( perełkowaniem) . Pomiędzy tymi dwoma zdobieniami znajdowała są woluta narożna. Belkowanie było inne w zależności od miejsca gdzie się je używało. W Azji Mniejszej składał się z fasciae ( trzy listwy kamienne) ,geispodes (ząbkowanie),geison i sima. Na wyspach jońskich i w Attyce belkowane posiadało Zaphorios (frys reliefowy) bez ząbkowania. Zaś typ małoazjatycko -hellenistyczny fryz i ząbkowanie